tag:blogger.com,1999:blog-16714426793152020732011-08-20T23:45:36.924-07:00రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-5245262550208633162009-08-02T01:30:00.000-07:002009-08-02T01:32:11.258-07:00ప్రపంచంలోని అన్నిదేశాల్లో ఆదిమ జాతివారు లేక గిరిజనులున్నారు. అట్లాగే మన దేశంలో దాదాపు అన్ని రాష్ట్రాల్లో గిరిజనులున్నారు. వీరిని 'గిరిజనులని, ఆదిమజాతివారని, ఆదివాసులని, ఆది మానవులని రకరకాలైన పేర్లతో పిలుస్తుంటారు. భారతదేశంలో ఆర్యులు రాకముందే గిరిజనులున్నారని చారిత్రకారులు భావిస్తుంటారు. అటవీ ప్రాంతంలో నాగరికత సమాజానికి దూరంగా నివసిస్తున్న వారిని 'గిరిజనులు ' గా భారత రాజ్యాంగం గుర్తించింది. కాని సామన్య ప్రజాభిప్రాయంలో ఈ భేదాభిప్రాయాలు పోలేకపోయాయి. అడవినే నమ్ముకునే గిరిజనులు, నాగరికతకు దూరంగా నివసించే వీరి సంస్కృతి, జీవనసరళి అత్యంత అమాయకంగా, అత్యంత సహజంగా ఉంటుంది.<br /> గిరిజనులు అనగానే తలలో ఈకలు, మొలలో గజ్జెలు ఉండే విచిత్ర జీవులని నాడు భావించేవారు. ఆధునిక కాలంలో గిరిజనుల్లో అనేక రకాలైన మార్పులు వస్తున్నాయని భావించాలి.<br /> అడవిలో మైదాన ప్రాంతాల వారి ప్రవేశం వల్ల గిరిజనుల జీవితాల్లో ఆటంకాలు మొదలైయ్యాయి. ఆటంకాలు, భయందోళనలు వారి జీవితాల్లో భాగమయ్యాయి. వీటికితోడు తమ ఆచార వ్యవహారాల వల్ల కూడా గిరిజనులు దుర్భర జీవితాల్ని వెళ్ళదీస్తుంటారు.తెలుగు సాహిత్యం ప్రవేశిస్తున్న ప్రవేశపెడుతున్న జీవితాలు ఎన్నెనో. గిరిజన జీవితం అందులో ఒకటి. తెలుగు కథ గిరిజన జీవితాన్ని, సమస్యలతో ముడిపడి ఉన్నా వారి మమతనూ చాటుతూ ఉంది. నేడు ఈ కోణం పూర్వం కంటే కొంత ఎక్కువగానే ఉంది.<br /> తెలుగు సాహిత్యంలో గురజాడ రాసిన 'దిద్దుబాటు ' (1910)తో తెలుగు కథ ప్రారంభమైతే, గిరిజన జీవితం తెలుగు కథగా చింతా దీక్షితులు రాసిన ' సుగాలీ కుటుంబము ' (1921)తో గిరిజన కథ ప్రారంభమైంది. గిరిజన జీవితాన్ని అరాకొరగా చిత్రించటం కాకుండా, గిరిజన జీవితమే ప్రధాన వస్తువుగా తీసుకొని రాసిన కథలు 'సుగాలీ కుటుంబము, చెంచురాణి, జంగుబాయి, అడవిలో వెన్నెల, పెళ్ళికావాలి, రక్తపింజెర, అయిదు రూపాయల కథ, భూమికొరకు, కన్నీటికథ-నీటికథ, హత్య, తుడుం, బురద మొదలైన కథలు వచ్చాయి.<br /> విశేషమైన అంశమేమిటంటే ఈ కథలను రాసిన వారిలో అత్యధికులు గిరిజనేతరులు కావడం. గిరిజనేతరులు గిరిజన జీవితాలను ఏ విధంగా అర్థం చేసుకున్నారో చూడడం నేడు ఎంతైనా అవసరం.చింతా దీక్షితులు రాసిన 'సుగాలీ కుటుంబము ' కథ తెలుగులో వచ్చిన మొట్ట మొదటి కథే కాకుండా మొట్ట మొదటి కరువు కథ కూడా ఇదే. మైదాన ప్రాంతాంలో నివసిస్తూ అడవిమీద ఆధారపడి జీవించే ఒక సుగాలీ కుటుంబ జీవితం ఈ కథలో చిత్రించబడింది.<br /><br /> కథను పరిశీలిస్తే కుటుంబ యాజమాని రూపాల్ నాయక్ , అతని భార్య చంద్రి. కూలీ నాలీ చేసుకొని కుటుంబాన్ని పోషిస్తుంటారు. కరువు వచ్చి కూలి దొరకక సతమతమవుతుంటారు. అడవికి వెళ్ళి ఈత గింజలు ఏరుకొనివచ్చి, వాటి పొట్టుతో గంజి కాచుకొని తాగుతూ కొంత కాలం బతుకుతారు. ఈత గింజలు దొరక్కపోవటం చేత చింత గింజలు ఏరుకొని వచ్చి వాటి పిండితో రొట్టె చేసుకొని కొన్నాళ్ళు తిని బతుకుతారు. చింత గింజలు వ్యాపార వస్తువుగా మారిపోవటంతో వాటిని కొనే డబ్బు లేక చింతచిగురు బూడిద ఉడకించుకొని తిని కొంతకాలం జీవిస్తారు. కొన్నాళ్ళకు చింతచిగురు కూడా దొరకదు. రూపాల్ నాయక్ అడవికి వెళ్ళి దేవదారు ఆకును దొంగతనంగా తీసుకొచ్చాడని, ఫారెస్టు గార్డులు పట్టుకొని కేసుపెడతారు. దాంతో రూపాల్ నాయక్ జైలు పాలౌతాడు. జైలు నుంచి తిరిగి వచ్చే సరికి తన కుటుంబం చెల్లా చెదురైన తీరు ఈ కథలో చూపించాడు.<br /> గోపి భాగ్యలక్ష్మి రాసిన ' జంగుబాయి ' కథ ఆదివాసి జీవిత దర్పణం. గిరిజన స్త్రీలు ఆచార సంప్రదాయ ముసుగులో పడే బాధలనూ, గోండుల జీవిత సంప్రదాయాలు అవి వాళ్ళ జీవితానికే ఆటంకాలుగా తయారైన తీరుతో పాటు స్త్రీలలో కొత్తతరం వాళ్ళు పితృస్వామ్య సంకెళ్ళ నుంచి బయటి పడలనే తపన, అక్కడ రాజ్యమేలుతున్న అస్పృశ్యతలాంటి రుగ్మతలు, షావుకార్ల వడ్డీ లెక్కలతో గోండులు తమ భూములను కోల్పోవడం లాంటి వాస్తావాలను కూడా ఈ కథ చిత్రించింది.<br /> బి.యస్.రాములు రాసిన ' అడవిలో వెన్నెల ' కథలో గోండులు కష్టపడి అడవిని నరికి సేద్యానికి సిద్ధం చేసిన భూమిని ఫారెస్టు అధికారులు లాక్కోవడం, జాతికి నాయకుడు అని నమ్మించి మహరాజ్ గోండులకు మోసం చేసిన తీరు, చివరికి కామ్రేడ్లు ప్రవేశించి గోండులకు అండగా నిలవడం కథలో ప్రధానం.<br /> సాహూ రాసిన ' అయిదు రూపాయల కథ 'లో వడ్డీ వ్యాపారులు గోండుల రక్తాన్ని జలగల్లా ఎలా పీల్చుకుంటున్నారో వివరించాడు. పొగాకు రిక్కిచ్చి తవ్వెడు కందులు తీసుకునేవాడు, చిన్నబెల్లం గడ్డిచ్చి సోలెడు నువ్వులు తీసుకునేవాడు, సోలెడు బియ్యమిచ్చి అడ్డెడు అవిశలు తీసుకునేవాడు అని షావుకార్ల దోపిడిని ఎత్తి చూపాడు. అలాగే 'రక్తపింజెర 'కథలో కాంట్రాక్టర్లు గోండులకు కనీస కూలీ ఇవ్వకుండా ఎలా దోచుకు తింటున్నారో కండ్లకు కట్టినట్టు రాశాడు. పి.చంద్ రాసిన ' హత్య ' కథలో మానభంగానికి గురై హత్య చేయబడిన ఆదివాసి జంగుబాయి కన్నీటికథ. గిరిజనుల పై జరుగుతున్న హత్యలు, ఎవరు చేశారో, ఎందుకు చేస్తున్నారో తెలియని పరిస్థితులను ఈ కథ వివరిస్తుంది.<br />ఇలా పైన తెల్పిన కథలోని వైవిధ్యాలను పరిశీలించినట్లయితే గిరిజన జీవితాలు సమాజంలో ఎలా ఉన్నాయో మనకూ అర్థమవుతుంది. అడవుల్లో ఉచితంగా లభించే పండ్లు తినకుండా ప్రభుత్వం ఆంక్షాలు విధించడం, దానికి తోడు కరువు సంభవించడం నిజానికి నేడు కూడా ఇలాంటి వాస్తవిక దృశ్యలే కనిపిస్తున్నాయి.స్త్రీ పురుషులు అనే భేదాభిప్రాయాలు ప్రపంచాన్ని శపిస్తున్నాయి. శరీరంలో వచ్చే మార్పులు స్త్రీలను ఎంతటి దీనస్థితికి తెస్తుందో, ఆచార సంప్రదాయాలు అనే ముసుగులో గిరిజనులు నాగరిక ప్రపంచ చైతన్యానికి దూరమైన తీరు ఈకథల్లో కనిపించే వాస్తవిక దృశ్యాలే.<br /> గిరిజన ప్రాంతాల్లో వ్యాపారం అనే పేరుతో గిరిజనేతరులు ప్రవేశించడం క్రమక్రమంగా పెరిగిపోతుంది. గిరిజనేతరులు గిరిజనులతో సంబంధాలు పెంచుకొని చివరికి మోసగించిని తీరు పై కథలు ఆవిష్కరింప చేస్తున్నాయి.నిజానికి ప్రభుత్వాధికారులు, గిరిజనుల శ్రమను దోచుకొని రాజకీయంగా మోసం చేసి, లైంగికంగా వేదనలకు గురి చేస్తుంటారు. పై అంశాలను సామాజికంగా చూసినట్లయితే నేటికి ఇవి అనేక గిరిజన గుడారాల్లో కనిపిస్తూనే ఉన్నాయి. దానికి కారణం గిరిజనుల్లో ఉండే అమాయకత్వం నిరక్షరాస్యతతే కారణం. అందువల్ల గిరిజనులు సమాజంలో అందరితో కలసి నడవాలంటే ఈ అంశాలు పట్ల చైతన్యంగా తయారవ్వాలి.<br /> సమాజంలోని వివిధ సమస్యలను కళాత్మకంగా చెప్పడమే సామాజిక వాస్తవికత. అది భౌతికదృష్టి కలిగి ఉంటుంది. సాధారణంగా సామాజిక వాస్తవిక అనేది జీవితాన్ని ప్రతిబింబిచేట్టుగా ఉంటుంది. వాస్తవాలను కళాత్మకంగా చెప్పిన నిరూపణకు అవకాశం కలిగించేటట్లు ఉంటుంది. అవి చదివిన తర్వాత సాఠకుడికి చైతన్యవంతమైన భావాలను కల్గించేటట్లు ఉంటుంది. దీన్నే సామాజిక వాస్తవికతగా విమర్శకులు చెపుతున్నారు. ఇలాంటి సామాజిక వాస్తవికత గిరిజన కథల్లో ఎక్కువగా ఉంటున్నాయి.<br /> అందువల్ల గిరిజనుల పై మరిన్ని కథలు రావాల్సిన అవసరం నేడు ఎంతో ఉంది.ఇప్పటి వరకు గిరిజనులు కథలు రాయకపోవడానికి కారణం వారికి విద్య కూడా అందుబాటులో లేకపోవడం ఒక ప్రధాన కారణం కావచ్చు.<br /> పరిశోధనంగా గిరిజన జీవితాలను సాహిత్యీకరించవలసిన అవసరం ఎంతో ఉంది. అలా సాహిత్యీకరించే వాళ్ళు గిరిజనులే అయితే మరింతగా వాస్తవిక జీవితాలు ప్రతిఫలింపబడతాయి. అంతే కాకుండా నిజమైన విషయాలు, పరిపూర్ణమైన జీవితాలు బయటికి వచ్చే అవకాశాలు ఉన్నాయి.<br /> -జరుపుల రమేష్. <br /> <br /><br />నా చిరునామా:<br />జరుపుల రమేష్<br />రీసెర్చ్ స్కాలర్,ఎన్. ఆర్.ఎస్. హాస్టల్, ఎల్- 102,<br />యూనివర్సిటీ ఆఫ్ హైదరాబాద్<br />గచ్చిబౌలి, హైదరాబాదు -500 046<br />Ph: 9618 944654<br />E Mail: ramesh.jarupula@gmail.com<br /><br /><br />ఈ వ్యాసం విశాలాంద్రంలో 27.07.2009. ప్రచురించడం జరిగింది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-524526255020863316?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-41094490435301568202007-03-01T11:46:00.000-08:002009-07-09T04:10:43.389-07:00<div align="center"><strong><span style="color:#000000;">ఓప్రీయా!నీకోసం ఎన్ని యుగాలు ఈనీరీక్షణ....</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీ అనురాగం అప్యాయత కోసంఎన్ని మజీలీలు..</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">జీవన గమనంలో పెనవేసుకునే బంధనాల్లో ఎక్కడోదాగి ఉన్న ప్రేమ కోసమే ఈఅన్వేషణ</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీ రూపం కానరాకున్న...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నిన్నుపోందాలనే నాతపనే నన్ను బతికిస్తోంది!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">మనిషికిగాలి నీరుఎంత ముఖ్యమో ....</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">మనసుకు ప్రేమ అంతే ముఖ్యం!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">అనే అ విషయాని గ్రహించడంలోనే కాలం కరిగిపోతుంది...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">హృదాయాంతారాల్లో మౌనంగా నిద్రిస్తున్న నీవు </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">మేల్కొంటు నాలో అలజడిరేపితే </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">ఈచిన్నహృదయంఎలా తట్టుకుంటుంది!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నాప్రేమకు గాయం కావోద్దని...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నిన్ను మదిలోనే అపురూపంగా చూసుకుంటున్న!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">కాలమంతా కరిగిపోయనా...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">ప్రపంచమంతా గాలించి...నీరాక కోసం ఎదురుచూసి...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీతో ఓసారి మనసు విప్పి మాట్లడుదామని ఓఆశ!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">ప్రేమ చరిత్రలో విషాదం రక్తపాతాలు ఎన్ని జరిగినా</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీభావం చెరిగిపోనిది!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీ భాష రాయలేనిది.. </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#000000;">నీత్యాగం మరువలేనిది!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-4109449043530156820?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-13886354213392925082007-03-01T11:00:00.001-08:002007-03-01T11:19:53.367-08:00<div align="center"><br /><strong><span style="color:#33cc00;"> ఈ జన్మలో దేవుడు నాకు ఇచ్చిన అద్బుతవరం నీవు!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;">నీ ప్రేమ నీత్యాగం నీ అణురాగం! </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;">నీ గురించి ఎంతరాసిన తక్కువే !</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;">ఎన్ని జన్మలకైన!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;"> నీవే నా తోడు కావలని.. </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#33cc00;"></span></strong> </div><div align="center"><br /><strong><span style="color:#33cc00;"> రమేష్ నాయక్. ఎం.ఏ.</span></strong><br /><br /><br /> <br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-1388635421339292508?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-36636001292163248452007-03-01T11:00:00.000-08:002007-03-01T11:07:44.896-08:00<div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా గుండె సవ్వడి నువ్వే!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా గోంతు రాగం నువ్వే!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా అణువణువున ప్రవహించే ప్రేమ విల్లువ నీవే!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా ఇంటి దీపం నువ్వే!<br /><br /><br /><br /> రమేష్ నాయక్. </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;"> ఎం.ఏ</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-3663600129216324845?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-65618804446147626582007-02-27T06:53:00.000-08:002007-02-27T07:05:58.478-08:00<table id="HB_Mail_Container" height="100%" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0" unselectable="on"><tbody><tr height="100%" unselectable="on" width="100%"><td id="HB_Focus_Element" valign="top" width="100%" background="" height="250" unselectable="off"><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నామదిలో దాగిన స్వప్నమా!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">కళ్ళలో కదిలాడే అపురూపమా!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా హృదయంలో నిలిచిన ప్రాణమా!</span></strong></div><div align="center"> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff99ff;">నా ప్రాణానికి శ్వాసమైన ప్రియాతమా!</span></strong></div></td></tr><tr unselectable="on" hb_tag="1"><td style="FONT-SIZE: 1pt" height="1" unselectable="on"><div id="hotbar_promo"></div></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-6561880444614762658?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-90282159313092164262007-02-26T12:15:00.000-08:002007-02-26T12:30:16.382-08:00<div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">ఇరోజు తేలిసింది నాకు ఒకరు ఊన్నరని<br />నేను చిన్నప్పుడు అనుకున్నను ఏమని</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">మానిసికి తోడు ఏవరున్నారని!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">పాఠశాలలో నాకు తోడు గురువే అనుకున్నను.........</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">స్నేహము అనేది ఒకటుందని నేర్పింది పాఠశాలా!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">మానిసికి తోడు నీడాయ్తే జీవితానికి తోడు స్నేహమని!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">కాలేజి విద్య నేర్పింది మానిసికి కోన్ని లక్షనాలూంటయని......</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">స్నేహము దానిని నేరవేర్చు అని అన్నది!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">డిగ్రీ విద్య నేర్పింది మానిసి ఎదగడానికి కోన్ని మార్గలుంటయని.....</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">స్నేహము దానిని నేరవేర్చు అని మార్గం చూపింది!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">నాకు అనిపించిది జీవితంలో నేను చేసిందిఏముందని........</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3333ff;">నా తోడు నీడ స్నేహమే!కాదా!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-9028215931309216426?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-75461472205725038672007-02-24T11:51:00.000-08:002007-02-24T11:58:53.467-08:00<div align="center"><span style="color:#ff0000;">"నేను తల్లి గర్బంలోనే వున్నపుడు తేలుసు నాన్నకు నేనే అని</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">నాకు తేలియదు నేను పుట్టింది</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">కాని నాకు నాన్నంటే ఇష్టం </span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">వంద్దంటే బడికి పంపిచాడు నాన్న</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"> ఆడుతూన్నంప్పుడు నన్ను ఆడించాడు నాన్న</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">పాడుతున్నంప్పుడు పాడించాడు నాన్న</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">కాని నాకు అనిపించింది నాన్నంటే నా హ్రూదయమని</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">నా మనస్సుకి మాంటోంచి నాన్న అని పీలేసే సమాయన</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"> నాన్న ప్రేమను దూరం చేసీంది పక్రుతి</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#ff0000;">ఇప్పుందు అనిపీస్తొది నానుంటే ఎంత బాగుండును అని "</span> <br /></span><br /></span> <strong><span style="color:#ff0000;"> "రమేష్"<br /></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-7546147220572503867?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-29432320356435438582007-02-24T09:56:00.000-08:002007-02-24T11:13:56.205-08:00<div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">"నేను అనుకున్నను యూనివర్సిటిలో చేరకు ముందు</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">నేను బాగాచదవలని అనుకున్నను</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">కాని చదవలేకపోయను</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">ఏందుకో తేలియదు కాని ఏమైందో నా మనసుకి</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">కాని ఇప్పుడు అర్దమైంది ఏమైందో నాకు</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">నన్ను కన్న నా ఊరు నా పై ఎంన్నో ఆశలు పెట్టుకుంది</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">అందేకే నేను చదవలేక పోయాను</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">ఇప్పుడు తేలిసింది </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"> నాపై నన్నుకన్న నా తల్లి దండ్రులు ఆశలు పేట్టుకున్నరని "</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-2943232035643543858?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-58121963126717326262007-02-23T23:53:00.000-08:002007-02-24T00:38:56.648-08:00<div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">గులాభి చాలా అందగా వుటూంది</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">నువ్వు కూడ చాలా అందగా వుంటావు</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">కాని గులాభిని తెంపలంటే చాలా కష్టం</span></strong></div><div align="center"> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">కాని నీ దగ్గరికి రావలంటే ఎంతో ఇష్టం</span></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#33ff33;"> </span></em></strong><strong><span style="color:#3333ff;"> <br /></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-5812196312671732626?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-25358025117337317122007-02-19T06:26:00.000-08:002007-02-19T06:39:57.685-08:00<div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">ప్రియా నీ దగ్గర ఉన్నపుడు నీ కబుర్లు</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">దూరమైనపుడు నీ జ్ఞాపకాలు</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">పక్కన పెట్టి పొదామంటే మనసురాదేమో</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">వడివడిగా అల్లుకున్న నీ ఊసులన్నీ</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">పక్కన పెట్టి నిదురపోదామంటే నిదురరాదేమో</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">ఇప్ప్పుడిప్పుడే తెలుస్తుంది </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#3366ff;">నామనసుకు మాటొస్తేపలికే తొలి మాట 'నువ్వంటే నాకిష్టం'</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-2535802511733731712?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1671442679315202073.post-89073875503338271412007-02-19T06:19:00.000-08:002007-02-19T06:21:10.867-08:00<strong><span style="color:#ff0000;">బ్లాగు లోకానికి స్వాగతం !</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1671442679315202073-8907387550333827141?l=chinnaramesh.blogspot.com' alt='' /></div>రమేష్ జరుపులhttp://www.blogger.com/profile/04728847808449639319noreply@blogger.com0